Planowanie gier jest jednym z obszarów, które najbardziej interesują się organizatorzy ligi.
Na pierwszy rzut oka może wydawać się to proste, ale szybko staje się jedną z najbardziej czasochłonnych części zarządzania ligą, zwłaszcza gdy udział rośnie lub formaty stają się bardziej zróżnicowane.
W tym artykule wyjaśniono, jak planowanie gier normalnie działa w praktyce, ponieważ może wydawać się trudniejsze niż oczekiwano i jak większość mniejszych lig podchodzi do tego zadania w prawdziwym świecie.
Planowanie opiera się na ograniczeniach, a nie na doskonałości
Większość kalendarzy ligowych nie jest zaprojektowana tak, aby była idealna.
Są one zaprojektowane tak, aby działały w ramach zestawu ograniczeń, takich jak:
Liczba drużyn lub zawodników
Częstotliwość, z jaką można realistycznie grać w gry
Dostępność miejsc
Czas trwania sezonu
Inne zawody, które odbędą się jednocześnie
Każda liga inaczej równoważy te ograniczenia. Większość harmonogramów wiąże się z kompromisami, a organizatorzy zazwyczaj akceptują drobne usterki, aby utrzymać ligę w działaniu.
Wielkość oddziałów ma ogromny wpływ na harmonogramy
Liczba drużyn lub graczy w dywizji wpływa na prawie każdy aspekt harmonogramu.
Mniejsze działy są na ogół łatwiejsze w zarządzaniu i mogą skutkować krótszym czasem. Większe dywizje zwykle oznaczają więcej meczów i dłuższe sezony.
Dywizje z nieparzystą liczbą drużyn często wymagają dni wolnych lub tygodni nierównych gier, co jest normalne i oczekiwane.
Ligi z dywizjami o różnej wielkości zwykle uważają planowanie za bardziej złożone, zwłaszcza jeśli chcesz, aby dywizje zaczynały się i kończyły mniej więcej w tym samym czasie.
Udostępnione lokalizacje dodają kolejną warstwę złożoności
Wiele lig, zwłaszcza ligi społecznościowe lub pubowe, zależy od wspólnych lokalizacji.
Może to ograniczyć:
Ile gier można grać w tym samym czasie
W które dni można zaplanować mecze
Łatwość, z jaką można odnotować gry
Gdy miejsca są dzielone między dywizjami lub zawodami, zmiana jednej gry może wpłynąć na kilka innych. Dlatego wielu organizatorów priorytetowo traktuje przewidywalność niż elastyczność po rozpoczęciu sezonu.
Formaty indywidualne i zespołowe zachowują się inaczej
Planowanie poszczególnych graczy jest zwykle prostsze niż planowanie drużyn.
Pojedyncze ligi zwykle zaczynają się łatwiej, ponieważ angażują mniej osób na grę i mniejszą koordynację.
Formaty zespołu wprowadzają dodatkową złożoność, ponieważ organizatorzy muszą wziąć pod uwagę:
Dostępność zespołów
Nieobecności graczy
Minimalna liczba wymagana do rywalizacji
Ligi, które łączą single, pary i formaty drużyn, zwykle uważają planowanie za trudniejsze, ale także bardziej wciągające dla uczestników.
Wykonuj turnieje, które zostaną wyeliminowane równolegle z ligą
Wiele lig organizuje turnieje, które mają zostać wyeliminowane równolegle z główną klasyfikacją ligi.
Turnieje te dodają różnorodności i emocji, ale także komplikują planowanie.
Rundy, które mają zostać wyeliminowane, mogą przerwać regularne dni ligowe, wymagać dodatkowych harmonogramów meczów lub angażować tylko kilka drużyn lub graczy w danym tygodniu.
Większość lig akceptuje tę złożoność jako kompromis mający na celu utrzymanie zaangażowania graczy, zwłaszcza przez dłuższy czas.
Kalendarze zmieniają się często w ciągu sezonu
Bardzo niewiele harmonogramów ligowych pozostaje dokładnie zgodnie z planem.
Typowe przyczyny zmian obejmują:
Wycofanie drużyn lub graczy
Późne rejestracje
Zmiany w dostępności miejsc
Przełożone gry
Większość organizatorów oczekuje pewnego poziomu dostosowania i planuje pewną elastyczność, gdy tylko jest to możliwe.
Dlatego wiele lig stosuje swoje podejście do planowania między sezonami, zamiast próbować naprawić wszystko w połowie sezonu.
Ponieważ planowanie staje się trudniejsze wraz z rozwojem lig
Wyzwania związane z planowaniem zwykle rosną wraz z ligami:
Dodaj więcej podziałów
Przedstawiamy wiele turniejów
Udostępnianie lokalizacji między różnymi formatami
Staraj się wyrównać kilka konkursów
W tym momencie organizatorzy przestają używać ręcznego planowania i zaczynają polegać na narzędziach lub systemach zdolnych do radzenia sobie ze zmianami bez konieczności przebudowywania kalendarzy od podstaw.
To przejście zwykle następuje stopniowo, w odpowiedzi na doświadczenie, a nie przez wcześniejsze planowanie.
Praktyczny sposób myślenia o planowaniu
Najbardziej udane ligi postrzegają planowanie jako ciągły proces, a nie jako pojedyncze zadanie.
Szukaj kalendarzy, które są:
Wystarczająco sprawiedliwy
Łatwy do zrozumienia
Elastyczny w razie potrzeby
Łatwa regulacja między czasami
Doskonałość jest rzadka, ale spójność i komunikacja rozwiązują większość problemów.
Główny wniosek
Planowanie gier rzadko jest proste, i to normalne.
Większość drobnych lig sportowych działa w granicach rzeczywistych ograniczeń, akceptuje kompromisy i dostosowuje swoje podejście w czasie.
Jeśli gry są rozgrywane regularnie, uczestnicy wiedzą, kiedy i gdzie grają, a zmiany są wyraźnie przekazywane, harmonogram zwykle odgrywa swoją rolę.