بسیاری از افرادی که در حال ایجاد یک لیگ ورزشی هستند یا مدیریت یک لیگ موجود را به عهده می گیرند نگران این هستند که آیا به قانون اساسی لیگ رسمی، قوانین کتبی یا هر دو نیاز دارند.

در عمل، اکثر لیگهای فرعی و لیگهای مردمی به جای یک قانون اساسی رسمی، به ویژه در روزهای اولیه، با قوانین مکتوب عمل می کنند.

مهمترین چیز این است که تیم ها درک کنند که لیگ چگونه کار می کند، بازی ها چگونه سازماندهی می شوند و چگونه تصمیمات گرفته می شوند - و نه اینکه اسناد چقدر رسمی به نظر می رسند.

این مقاله تفاوت بین قانون اساسی لیگ و قوانین مکتوب و آنچه اکثر لیگ ها در عمل استفاده می کنند را توضیح می دهد.

قانون اساسی لیگ معمولاً یک سند رسمی است که نحوه اداره یک لیگ را توضیح می دهد.

معمولاً جنبه هایی مانند:

قانون اساسی در لیگهای بزرگتر یا طولانی مدت، یا زمانی که یک لیگ نیاز به برآورده کردن الزامات خارجی مانند وابستگی، تأمین مالی یا بیمه دارد، رایج تر است.

برای بسیاری از لیگ های کوچک ورزشی، قانون اساسی برای شروع بازی ضروری نیست.

قوانین لیگ بر نحوه عملکرد رقابت در عمل تمرکز دارد.

آنها معمولا مسائل عملی روزمره را پوشش می دهند، مانند:

به طور کلی ایجاد قوانین نوشتاری آسان تر، به روز رسانی آسان تر و درک آنها برای تیم ها آسان تر از یک قانون اساسی رسمی است.

به همین دلیل، بسیاری از لیگ ها قوانین خود را به عنوان سند اصلی راهنمای خود می دانند.

نگاهی به اسنادی که لیگ ها انتخاب می کنند تا در دسترس قرار دهند، ایده خوبی از رفتار در دنیای واقعی ارائه می دهد.

در لیگ های LeaguePublic، اسناد قوانین بسیار بیشتر از قانون اساسی بارگذاری می شوند، و این نشان می دهد که بیشتر لیگها به جای یک سند مجزا به قانون اساسی متکی به قوانین نوشتاری تکیه می کنند.

قانون اساسی وجود دارد، اما بسیار کمتر رایج هستند، به ویژه در میان لیگهای کوچکتر یا جدیدتر.

این نشان می دهد که بسیاری از لیگ ها به صورت غیر رسمی شروع می شوند و فقط در صورت لزوم ساختار بیشتری را معرفی می کنند.

در بیشتر موارد، نه

بسیاری از لیگ ها با یک مجموعه واحد از قوانین نوشتاری با موفقیت عمل می کنند که نحوه سازماندهی بازی ها و نحوه برخورد با رایج ترین موقعیت ها را توضیح می دهد.

برخی از لیگ‌ها تصمیم می‌گیرند که بعداً قانون اساسی را معرفی کنند اگر:

لیگ های دیگر هرگز قانون اساسی را معرفی نمی کنند و فقط با قوانین به خوبی عمل می کنند.

برای اکثر لیگ های مردمی و آماتور، یک رویکرد معقول این است:

هدف وضوح و سازگاری است، نه تشریفات.

اگر تیم ها درک کنند که لیگ چگونه کار می کند و چه انتظاری از آنها وجود دارد، موارد ضروری را که اکثر لیگ ها به آن نیاز دارند پوشش داده اند.

یک قانون اساسی رسمی لیگ برای مدیریت یک لیگ ورزشی ضروری نیست.

اکثر لیگ های مردمی به قوانین نوشتاری تکیه می کنند و با این قوانین به عنوان نقطه مرجع اصلی خود برخورد می کنند.

قانون اساسی می تواند در برخی موقعیت ها مفید باشد، اما اختیاری است و اغلب چیزی است که لیگها بعدا به جای زود معرفی می کنند.

مهمترین چیز این است که هر اسناد مورد استفاده روشن باشد، با تیم ها به اشتراک گذاشته شده و به طور مداوم اعمال شود.