Η προστασία και η ευημερία των παικτών μπορεί να φαίνονται εκφοβιστικά ζητήματα, ειδικά για τους διοργανωτές που διευθύνουν ένα μικρό ή ανεπίσημο πρωτάθλημα.

Στην πράξη, τα περισσότερα λαϊκά πρωταθλήματα προσεγγίζουν την προστασία και τη συμπεριφορά αναλογικά και με καλή λογική, με βάση το ποιος συμμετέχει στο πρωτάθλημα και πώς λειτουργεί.

Αυτό το άρθρο εξηγεί τι περιλαμβάνει συνήθως η προστασία και η ευημερία των παικτών και πώς τα πρωταθλήματα συνήθως αντιμετωπίζουν αυτά τα ζητήματα στην πράξη.

Αυτό το άρθρο επικεντρώνεται στην προστασία και την ευημερία, καθώς συνήθως αντιμετωπίζονται από ανεξάρτητα και αυτόνομα διαχειριζόμενα πρωταθλήματα.

Εάν το πρωτάθλημα σας συνδέεται με μια ρυθμιστική αρχή αθλητισμού ή λειτουργεί υπό επίσημη ένωση, πρέπει επίσης να ακολουθείτε τις αντίστοιχες απαιτήσεις προστασίας και ευημερίας, οι οποίες μπορεί να περιλαμβάνουν συγκεκριμένες πολιτικές, καθορισμένους ρόλους ή ελέγχους ιστορικού.

Τα ανεξάρτητα και συνδεδεμένα πρωταθλήματα συχνά ακολουθούν διαφορετικές προσεγγίσεις. Και τα δύο είναι κοινά, αλλά οι προσδοκίες μπορεί να διαφέρουν.

Η προστασία αφορά την προστασία των συμμετεχόντων από βλάβη, κακοποίηση ή ακατάλληλη συμπεριφορά.

Σε πολλά πρωταθλήματα μόνο για ενήλικες, η προστασία περιορίζεται στον καθορισμό βασικών προσδοκιών συμπεριφοράς και στην αντιμετώπιση προβλημάτων εάν προκύψουν.

Η προστασία γίνεται πιο σημαντική - και πιο δομημένη - όταν το πρωτάθλημα περιλαμβάνει παίκτες κάτω των 18 ετών ή ευάλωτους ενήλικες. Τα πρωταθλήματα με συμμετοχή νέων πρέπει γενικά να εξετάσουν αυτό το ζήτημα λεπτομερέστερα.

Διαχείριση παικτών κάτω των 18 ετών σε αθλητικό πρωτάθλημα

Στα περισσότερα πρωταθλήματα, τα προβλήματα συμπεριφοράς είναι το κύριο μέλημα όσον αφορά την ευημερία.

Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει επιθετική συμπεριφορά, παρενόχληση, εκφοβισμό ή επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά κατά του αθλητισμού.

Πολλά πρωταθλήματα αντιμετωπίζουν αυτές τις καταστάσεις μέσω γενικών κανόνων ή κωδίκων δεοντολογίας, αντί για ξεχωριστές πολιτικές προστασίας.

Στα πρωταθλήματα LeaguePublic, έγγραφα που αναφέρονται στη συμπεριφορά ή τη συμπεριφορά εμφανίζονται συχνότερα από τις επίσημες πολιτικές προστασίας, υποδηλώνοντας ότι τα περισσότερα πρωταθλήματα επικεντρώνονται στον καθορισμό προσδοκιών και όχι στις επίσημες διαδικασίες.

Τα πρωταθλήματα που περιλαμβάνουν νέους ή νεαρούς παίκτες είναι πολύ πιο πιθανό να παρέχουν προστατευτική καθοδήγηση ή πολιτικές συμπεριφοράς.

Αυτό αντικατοπτρίζει την πρόσθετη ευθύνη που αναλαμβάνουν οι διοργανωτές όταν εμπλέκονται παιδιά κάτω των 18 ετών.

Τα πρωταθλήματα μόνο για ενήλικες είναι πολύ λιγότερο πιθανό να έχουν επίσημα έγγραφα προστασίας και, αντίθετα, βασίζονται συχνά στην κοινή λογική, τους κανόνες πρωταθλήματος και την ευθύνη της ομάδας.

Στα περισσότερα πρωταθλήματα, η προστασία είναι κοινή ευθύνη.

Οι διοργανωτές του πρωταθλήματος συνήθως θέτουν προσδοκίες και ανταποκρίνονται σε ανησυχίες, ενώ οι καπετάνιοι της ομάδας είναι υπεύθυνοι για τη συμπεριφορά στις δικές τους ομάδες.

Τα πρωταθλήματα σπάνια διορίζουν έναν ειδικό υπεύθυνο προστασίας, εκτός εάν υπάρχει σαφής ανάγκη, όπως συμμετοχή των νέων ή εξωτερικές απαιτήσεις.

Αυτό μπορεί επίσης να επηρεάσει την ανάγκη για ασφάλιση

Τα περισσότερα πρωταθλήματα ακολουθούν μια αναλογική προσέγγιση στην προστασία και την ευημερία.

Αυτό σημαίνει αντιστοίχιση του επιπέδου δομής με το επίπεδο κινδύνου.

Για παράδειγμα, ένα κοινωνικό πρωτάθλημα παμπ μόνο για ενήλικες μπορεί να χρειάζεται μόνο σαφείς κανόνες συμπεριφοράς και έναν τρόπο να εγείρει ανησυχίες, ενώ ένα σωματείο νεολαίας μπορεί να χρειαστεί γραπτή καθοδήγηση και διορισμένες επαφές.

Η υπερπολύπλοκη προστασία σε περιβάλλοντα χαμηλού κινδύνου τείνει να δημιουργεί σύγχυση παρά προστασία.

Τα πρωταθλήματα συνήθως εισάγουν σαφέστερη καθοδήγηση σχετικά με την προστασία ή την ευημερία όταν:

Αυτό συμβαίνει συνήθως σταδιακά, και όχι όλα ταυτόχρονα.

Η προστασία και η ευημερία των παικτών αφορά τη δημιουργία ενός ασφαλούς και σεβαστού περιβάλλοντος, όχι τη συμμόρφωση με τις διατυπώσεις.

Τα περισσότερα λαϊκά πρωταθλήματα διαχειρίζονται αυτά τα ζητήματα μέσω σαφών προσδοκιών, ήρεμης παρέμβασης όταν προκύπτουν προβλήματα και προσθέτοντας δομή μόνο όταν είναι πραγματικά απαραίτητο.

Το πιο σημαντικό είναι ότι οι ανησυχίες λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και αντιμετωπίζονται κατάλληλα ανάλογα με τον τύπο του πρωταθλήματος που διαχειρίζεται.